Η Ελλάδα έχασε το "Μύθο" της!...

Πέθανε ο Γιώργος Μούτσιος, κλασσικός ερμηνευτής πολλών τραγουδιών του Μάνου Χατζιδάκι!

Ο "Μύθος" υπήρξε μια από τις πιο χαρακτηριστικές του ερμηνείες!

Ας είναι ελαφρύ το χώμα της Αττικής Γης, που τον σκεπάζει!

Πρωτοχρονιάτικη Συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης!

Την παρακολουθώ, πάνω από 40 χρόνια κάθε Πρωτοχρονιά! Τηλεοπτικά, εννοείται! Πρόκειται για ακουστική πανδαισία! Χωρίς να υστερεί και το θέαμα!
Φέτος τη Φιλαρμονική της Βιέννης, διηύθυνε ο Λεττονός αρχιμουσικός Μαρίς Γιάνσονς, ενώ από την ίδια θέση έχουν περάσει μερικά ΙεράΤέρατα του είδους, όπως οι Μποσκόφσκι, Μααζέλ, Κλέμενς, Μούτι, Μέτα, Κάραγιαν και άλλοι!
Κάτι που μπορεί να αγνοούν οι μη "μυημένοι" είναι ότι αυτό το επιβλητικό κτήριο το οποίο φιλοξενεί τη Φιλαρμονική της Βιέννης και στο οποίο γίνεται η συναυλία, φέρει το τίτλο Musikverein και έγινε με πρωτοβουλία ενός Έλληνα πλούσιου επιχειρηματία του Νικολάου Δούμπα!
Προς τιμήν του ο δρόμος που οδηγεί προς το Μέγαρο ονομάζεται Dumba Strasse! Η κοινωνική και καλλιτεχνική δράση του Έλληνα κροίσου δε σταματάει εκεί, αφού το σπίτι του (Παλάτι, για την ακρίβεια), υπήρξε χώρος όπου συναντιώντουσαν μεγάλα ονόματα του μουσικού, καλλιτεχνικού και πνευματικού κόσμου της Αυτροουγγρικής Πρωτεύουσας!
Όσοι παρατηρητικοί θεατές της Συναυλίας, διέκριναν στο Μέγαρο, πολλά ελληνικά στοιχεία, αετώματα, απολήξεις κιόνων, Καρυάτιδες και άλλα, πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτό σχεδιάστηκε από το Δανό Αρχιτέκτονα  Θεόφιλο Χάνσεν, ο οποίος, πριν εγκατασταθεί μόνιμα στη Βιέννη, σπούδασε οκτώ χρόνια στην Αθήνα η οποία τον επηρέασε βαθύτατα στην αρχιτεκτονική του!
 Έργα του είναι το Αστεροσκοπείο Αθηνών, το Ζάππειο, η Ακαδημία Αθηνών και η Εθνική Βιβλιοθήκη! Τα δύο τελευταία, μαζί με το Πανεπιστήμιο Αθηνών, που είναι έργο του αδελφού του Χριστιανού Χάνσεν, αποτελούν τη "Νεοκλασσική Τριλογία της Αθήνας", όπως έχει επικρατήσει να λέγεται αυτή η υπέροχη περιοχή της πόλης!
Ο Νικόλαος Δούμπας, διακατεχόμενος όπως  και η οικογένειά του από φιλελεύθερες πεποιθήσεις, αρνήθηκε την απονομή τίτλου ευγένειας από τον Αυτοκράτορα!

ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ:
Παρά την έντονη πνευματική, κοινωνική, οικονομική και πολιτική δράση Ελλήνων στην Εσπερία Ευρώπη και κυρίως στην Αυστρία της αναφερόμενης εποχής, Αυτριακοί στρατιώτες συμπλήρωναν και συνόδευαν, τα στρατεύματα κατοχής της ναζιστικής Γερμανίας στις πόλεις της κατεχόμενης Ελλάδας το ΄40-΄44!

Φτωχαίνουμε!

Απολαύστε τον! Μας άφησε κι αυτός, μόνους!

Σ' ευχαριστούμε Σμάρω!...

Στον κινηματογράφο, όπως και στη ζωή, υπάρχουν ρόλοι! Μεγάλοι, μικροί, σημαντικοί, ασήμαντοι, ενδιαφέροντες, αδιάφοροι! Ο Κινηματογράφος, το Θέατρο, η Τέχνη γενικότερα, αντιγράφουν, ή καλύτερα περιγράφουν, τη ζωή και το ήθος της!
Συνήθως εμείς οι απλοί άνθρωποι, ταυτιζόμαστε με τους ρόλους των δυνατών, των "πρώτων", των πρωταγωνιστών! Οι άλλοι, οι "δεύτεροι", οι "καρατερίστες", εκείνοι που "παίζουν" χαρακτήρες επί το ελληνικότερον, περνάνε στην κρίση μας σε δεύτερη μοίρα!
Μια τέτοια σπουδαία "καρατερίστρια" ηθοποιός του Θεάτρου και του Κινηματογράφου, υπήρξε και η Σμάρω Στεφανίδου, που πέθανε χθες, πλήρης ημερών!
Απολαύστε την μαζί με ένα άλλο ιερό "τέρας" του παλιού καλού ελληνικού σινεμά , το Βασίλη Λογοθετίδη, σε σκηνή της κλασσικής ταινίας "Δεσποινίς ετών 39!

"Αχαρνής", πρεμιέρα στούς Δελφούς!...

Χθες, Παρασκευή 2/7/2010, στο μικρό, καλαίσθητο, σύγχρονο θέατρο "ΦΡΥΝΙΧΟΣ" των Δελφών, ανέβηκε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σε πρώτη εκτέλεση, η Κωμωδία του Αριστοφάνη "ΑΧΑΡΝΗΣ", με πρωταγωνιστές το Σταμάτη Κραουνάκη στο ρόλο του Δικαιόπολη, τον Κώστα Βουτσά στο ρόλο του Μεγαρίτη και το Γρηγόρη Βαλτινό στο ρόλο του Λαμάχου! Η σκηνοθεσία είναι του Σωτήρη Χατζάκη και η μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη.

Όσοι πιστοί, θα έχετε ήδη διαβάσει τις συνεντεύξεις του σκηνοθέτη, στις οποίες προσπαθεί να δικαιολογήσει την επιλογή ενός "μη ηθοποιού" για τον κεντρικό ρόλο! Εμείς εδώ, ως "μη κριτικοί", απλώς καταθέτουμε την άποψή μας σύμφωνα με την οποία η επιλογή αυτή δεν δικαιώθηκε! Προσπάθησε πολύ, αλλά δεν τον βοήθησε ούτε η άρθρωσή του ούτε η φωνή του, με αποτέλεσμα να αναγκάζεται να κάνει λαρυγγισμούς που τελικά έφταναν στο θεατή ως "γκαρίσματα"! Στα ελαφρυντικά του, το "τρακ" του πρωτάρη!

Ο Κώστας Βουτσάς, υπήρξε ένας ηθοποιός ο οποίος, στην δημιουργική του περίοδο, μπορούσε να παίξει όλους τους ρόλους! Σε προχωρημένη, ήδη, ηλικία, κάποιο ρόλοι μπορεί εύκολα να τον εκθέσουν! Και αυτό δεν έχει να κάνει με το αστείρευτο ταλέντο του, αλλά με το ότι, όπως και να το κάνουμε η Αττική Κωμωδία, δεν έχει καμιά σχέση με τις αστικές ηθογραφίες του ελληνικού κινηματογράφου της δεκαετίας του '60! 'Αρα, ατάκες όπως "Κάτινα σαλαμάκι" δε "γράφουν" στον Αριστοφάνη!

Ο Γρηγόρης Βαλτινός έκλεψε, δεν την έσωσε δυστυχώς, την παράσταση! Η αφήγηση των δεινών του μετά την επιστροφή από μια μάχη που έχασε,σε συνδυασμό και με τη μεταφράστρια για άτομα με προβλήματα ακοής, μας ξεπάτωσε στο γέλιο! Ήταν φανερό ότι στο σημείο αυτό ξέδωσε ο θεατής, αφού η παράσταση δεν του χάρισε άλλο παρόμοιο σημείο για το γέλιο που τόσο χρειαζόμαστε αυτή την εποχή!

Η παράσταση συνολικά θα κριθεί από ειδικούς. Πάντως ήταν έντονο το στοιχείο της απουσίας "θεατρικού λόγου"!

Στην προσπάθεια να μεταφερθεί καταγγελτικά στη σύγχρονη εποχή, αφαιρέθηκε ο σκωπτικός λόγος και η ισοπεδωτική σάτιρα του Αριστοφάνη! Μοιάζει περισσότερο με επιθεώρηση της οποίας ο φυσικός χώρος είναι το "Δελφινάριο"!

Για την ιστορία, τη μετάφραση έχει κάνει ο Κ.Χ. Μύρης, τα σκηνικά είναι του Γιώργου Πάτσα και τα κοστούμια της Έρσης Δρίνη.

Η παράσταση δόθηκε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών.